خودروهای گاز طبیعی طراحی و نصب ایستگاه‌های سوختگیری

 

 

رویه‌های به کارگیری IGE / UP / 5    Part 1

COMMUNICATION 1558

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 

 

 

 

 

خودروهای گاز طبیعی

طراحی و نصب ایستگاه‌های سوختگیری

 

 

 

 

 

 

 

 

فهرست عناوین

صفحه

 

بخش

 

مقدمه 1

 

محدودة کاربر

2

 

ملاحظات قانونی و وابسته

3

 

شرح کلی

4

 

اصول طراحی و نصب

5

 

محل و جانمایی تجهیزات

6

 

تأمین گاز و اندازه‌گیری

7

 

کمپرسورگاز ( شامل ضمایم )

8

 

تجهیزات ذخیره ( شامل ضمایم )

9

 

شیرها، رویه‌های خاموش کردن، لوله‌کشی ایستگاه ( ضمایم )

10

 

توزیع کننده سوختگیری خودرو

11

 

تجهیزات برقی و سیم‌کشی

12

 

آزمون، گازشویی و راه‌اندازی

13

 

تذکرات عملی و دستورالعمل‌ها

14

پیوستها

 

لغتنامه

1

 

دستورالعمل‌های سوختگیری

2

 

تجدید اعتبار مخزن

3

 

اتاقکها ـ رویه‌های اضطراری برای تهویة مکانیکی

4

 

آزمون هیدروستاتیک و نیوماتیک

5

 

گازشویی

6

 

طراحی نازل سوختگیری

7

 

مدارک مرتبط

8

بخش 1: مقدمه

1ـ1. این رویه‌ها مشخصات طراحی و نصب ایستگاه‌های سوختگیری گاز طبیعی به خودرو را ارایه می‌دهند.

1ـ2. این مدرک هنگام ارایة رویه‌های خاص، از عبارات " بایست "1  ، " باید " 2 و " می باید "3 استفاده می‌کند( بدون مقابله با بند 1ـ4 ).

الف ـ عبارت " می باید " ، الزامی را که در قانون انگلستان در زمان انتشار این متن وجود دارد، مشخص می‌کند.

ب ـ عبارت " باید " ، رویه‌ای  را ارایه می‌دهد که انطباق کامل و بدون انحراف از آن مورد نظر است.

ج ـ عبارت " بایست " ، رویه‌ای را ارایه می‌دهد که انطباق با آن مورد نظر است و انحراف از آن پس از بررسی اولیة مورد قبول در نظر گرفته خواهد شد.

1ـ3 . اکنون کاملاً پذیرفته شده که بیشتر حوادث در صنعت،‌ از برخی دیدگاه‌ها همانگونه که به عوامل فنّی بستگی دارد، به انسان نیز وابسته است؛ چرا که اقدامات افراد، موجب آغاز یا نقش داشتن آنها در حوادث می‌شود یا افراد می‌توانند با اقدامات بهتر، از بروز آنها جلوگیری کنند.

    بنابراین در نظر داشتن مدیریت مناسب این عوامل انسانی و کنترل ریسک، ضروری است. برای انجام این کار، توصیه می‌شود که بررسی مناسبی از نشریه "اداره سلامت و ایمنـی"4 (HS) G48 در مورد " عوامل انسانی در ایمنی صنعتی " صورت گیرد.

1ـ4 . این رویه‌ها در جستجوی استفاده از روش یا مقررات اجباری در برابر قضاوت مهندس مسؤول نیست. هر گاه روشهای بهتر و جدیدتری به وجود آمده و ثابت شود، بدون هرگونه تأخیر، باید از آنها در اصلاح این رویه‌ها استفاده کرد. اصلاحیه‌های این رویه‌ها بنابر نیاز منتشر خواهد شد و انتشار آنها در مجلة مؤسسه و سایر نشریات مربوطه اعلام خواهد شد.

1ـ5 . درخواستهای تفسیر رویه‌های مربوط به موضوعهایی که در محدودة کاربرد خود، بطور کامل تحت پوشش این متن نیستند، باید برای دبیرخانة " مؤسسة مهندسان گاز " ارسال شود، که برای بررسی و اظهار نظر به کمینة فرعی مربوطه، ارائه خواهد شد. ولی در هر صورت مسؤولیت نهایی  به عهدة مهندس مسؤول انجام کار خواهد بود و هر گونه اظهار نظری که توسط " مؤسسة مهندسان گاز " ارایه شود مسؤولیتی را از وظایف مهندس مسؤول نمی‌کاهد.

بخش 2: محدودة کاربرد

2ـ1. این رویه‌ها، طراحی و نصب ایستگاه‌های سوختگیری گاز طبیعی فشرده (CNG) به خودرو را که در فشارهای کمتر از 250 بار کار می‌کنند، پوشش می‌دهد در صورت توجه کافی به ایمنی عمل کرد اجزا، فواصل مجاورت، استقامت مکانیکی و آزمون سلامت تأسیسات، ممکن است بتوان این رویه‌ها را در فشارهای کاری بالاتر هم به کار گرفت.

2ـ2. این رویه‌ها در مورد ایستگاه‌های سوختگیری که با گاز طبیعی توزیع شدة معمولی تغذیه می‌شوند ( گاز خانوادة دوم طبق تعریف BS1179 ) کاربرد دارند و همچنین برای سایر گازهای سوختی شامل آنهایی که از محل های دفن زباله ( بیوگاز ) به دست می‌آیند نیز مناسب خواهند بود. ولی ترکیبات متفاوت و بخصوص تأثیر احتمالی آنها بر مواد و عملیات و نحوة ارتباطشان با خودرویی که از آنها استفاده خواهد کرد، باید شناسایی شوند.

    ایستگاه‌های سوختگیری گاز طبیعی مایع (LNG) در محدودة کاربرد این رویه‌ها قرار ندارند.

2ـ3. این رویه‌ها به ایستگاه‌هایی که توزیع کننده‌های سوختگیری سریع یا آرام دارد، مربوط نمی‌شوند. در صورت تناسب، این رویه‌ها را می‌توان در مورد واحدهای سوختگیری خود کنترل شدة یکپارچه1 و واحدهای سیار نیز به کار برد. در این شرایط، ملاحظات ویژه ای را باید مد نظر داشت.

2ـ4. کتابچة دیگری از رویه‌ها که طراحی و نصب اجزای سیستم سوخت خودروی گاز طبیعی را در بردارد، تحت عنوان IGE/UP/5 pt 22  قابل دسترسی است.

 

بخش 3: ملاحظات قانونی و وابسته

    این رویه‌ها براساس پیش زمینه‌های قانونی اجباری در انگلستان، در زمان انتشار خود تنظیم شده‌اند. ممکن است در سایر کشورها، ملاحظات مشابهی کاربرد داشته باشند که در این صورت، ارجاع به این مقررات ملی مرتبط، ضروری خواهد بود. ملاحظات قانونی و وابسته‌ای که در این بخش مشخص شده‌اند، به طور خاص به ایستگاه‌های سوختگیری گاز طبیعی مربوط است.

    در پیوست (8) مقررات، یادداشتهای راهنما، استانداردها و... که در این کتابچة رویه‌ها معرفی شده و نیز سایر مقرراتی که ممکن است به کار گرفته شوند، فهرست شده‌اند. هر جا که استانداردها و سایر مقررات انگلیسی ارایه شده‌اند، ممکن است استانداردها یا مقررات ملی یا بین المللی معادلی نیز به همان صورت مناسب باشد.

3ـ1. ملاحظات قانونی

3ـ1ـ1.   مشاوره

3ـ1ـ1ـ1.کسب مجوز طراحی و ساخت از مرجع صاحب صلاحیت مربوطه، ضروری خواهد بود.

3ـ1ـ1ـ2. ادارة سلامت و ایمنی، ادارة گمرک و مالیات، سازمان آتش نشانی محلی و بیمه‌گران نیز باید آگاه شوند.

3ـ1ـ2. مقررات

      قانون سلامت و ایمنی در محل کار

      قانون حفاظت محیط زیست

      مقررات کیفیت گاز

      قانون گاز (1986) ـ برخی الزامات قانونی، تحت این قانون قرار دارند،  (برنامة 5 قسمت دوم) که تأمین گاز به کمپرسور را مد نظر قرار می‌دهد. علاوه بر آن، استفاده کننده باید با ارسال یک برگ اعلام چهارده روزه، سازمان انتقال گاز را از قصد خود برای نصب کمپرسور گاز آگاه کند.

مقررات برق در محل کار

مقررات سیستمهای تحت فشار و مخازن قابل حمل گاز

3ـ2. ملاحظات مرتبط

3ـ2ـ1. کدهای عملی

HSE Guidance HS(G)41 petrol filling stations: construction and operation.

HSE Gvidance HS(G)48 Hvman factor in indvstrialsafety.

3ـ2ـ2. صلاحیت

    هر شخصی که در طراحی، نصب یا آزمون یک ایستگاه سوختگیری گاز طبیعی درگیر است، باید صلاحیت انجام این کار را داشته باشد. این صلاحیت با ترکیب متناسبی از تحصیل، آموزش و تجربة عملی به دست می‌آید.

بخش 4: شرح کلی

4ـ1. تأمین گاز و اندازه‌گیری

    الزامات تغذیة گاز ورودی و نصب وسیلة اندازه‌گیری گاز، ابتدا به میزان تقاضای فشار و جریان از کمپرسور گاز بستگی دارد.

4ـ2. کمپرسور گاز

    به طور کلی، کمپرسورهای گازی که در ایستگاه‌های سوختگیری گاز طبیعی به کار         می‌روند، دارای دبی های نسبتاً کم هستند، ولی افزایش فشارهای بالا ( معمولاً تا 250 بار ) تولید می‌کنند. یک کمپرسور ممکن است یک مخزن ذخیرة مادر ( بالک ) با به طور مستقیم تجهیزات سوختگیری را تغذیه کند و معمولاً یک ماشین رفت و برگشتی1 چند مرحله‌ای است که ممکن است با موتور برقی یا یک موتور احتراق داخلی به حرکت درآید.

4ـ3. ذخیرة گاز

    ممکن است برای تسهیل در سوختگیری پیوستة خودروها، حجم از گاز، ذخیره شود. معمولاً ذخیره در انباره‌هایی از مخازن چندگانه انجام می‌شود تا سوختگیری تسریع شده و اندازة‌ کمپرسور کاهش یافته و تعداد چرخه‌های روشن ـ خاموش محدود شود. معمولاً مخازن از طریق چند راهه به یکدیگر متصل می‌شوند تا در نقطة سوختگیری، یک " ذخیرة توزیع آبشاری "2 را ایجاد کنند.

    مخازن در دوره‌های مشخص شده‌ای، نیاز به تجدید اعتبار خواهند داشت. این کار نیاز به برنامه‌ریزی دقیقی دارد تا میزان تحویل ایستگاه طی مرحلة تجدید اعتبار، تحت تأثیر قرار نگیرد.

4ـ4. توزیع کنندة سوختگیری خودرو

4ـ4ـ1. اجزا

    معمولاً یک توزیع کنندة‌ سوختگیری خودرو، از اجزای زیر تشکیل شده است:

ـ واحد توزیع ـ انداره گیری

ـ شیلنگ سوختگیری

ـ نازل سوختگیری

گازی که باید توزیع شود یا به طور مستقیم از کمپرسور کشیده و یا از ذخیره در محل، و سپس به خودرو منتقل می‌شود، این رویه، مشابه تجهیزات سوختگیری مایع، نیاز به مقداری عملیات دستی دارد.

4ـ4ـ2. روشهای سوختگیری

    برای سوختگیری خودرو، از دو روش می‌توان استفاده کرد:

الف ـ سوختگیری سریع

عملیات سوختگیریی است که معمولاً چند ساعت یا برای مثال در طول شب انجام می‌شود.

معمولاً در تجهیزات سوختگیری آرام، عملیات سوختگیری بدون حضور متصدی انجام می‌گیرد و در نتیجه، ممکن است وجود سیستمهای ایمن و حفاظتی در مورد آن ضروری باشد.

تجهیزاتی که در عملیات سوختگیری سریع و آرام به کار می‌روند، تا حدودی با یکدیگر تفاوت دارند؛ ولی اجزای اصلی سیستم مشابه‌اند.

4ـ4ـ3. عملیات

توزیع کننده می‌تواند به یکی از دو روش زیر باشد:

الف ـ توزیع کنندة‌ دستی یا برقی سه خط ( انباره ).

ب ـ یک پایة سوختگیری که در ایستگاه‌های سوختگیری آرام استفاده می‌شود.

در یک ایستگاه سوختگیری سریع، از توزیع کننده برای مرتبط کردن خودرو به سیستم ذخیرة‌ آبشاری و کنترل حداکثر فشار سوختگیری مخزن ( های ) خودرو استفاده می‌شود.

در یک ایستگاه سوختگیری آرام، پایة سوختگیری به طور مستقیم به خط تخلیة کمپرسور متصل است، در این مورد، فشار سوختگیری، معادل فشار تخلیة کمپرسور است.

    یک واحد توزیع کننده، ممکن است دارای یک وسیلة اندازه‌گیری برای اندازه‌گیری مقدار و محاسبة بهای گاز توزیع شده باشد.

4ـ5. سیستمهای کنترل

یک سیستم کنترل با توجه به درخواستهای توزیع کنندة سوختگیری خودرو، کمپرسور و دیگر تجهیزات ذخیره را به کار می اندازد.

بخش 5: اصول کلی طراحی و نصب 5ـ1. ساختار کلی

5ـ1ـ1. همة تجهیزات، اجزا، لوله‌کشها و اتصالات، باید از نوع و ساختار مناسب برای استفادة مورد نظر خود، شامل دامنة کامل فشارها، دماها و بارهایی باشند که ممکن است تحت شرایط عادی و بروز عیب رخ دهد و باید بتوان آنها را طبق دستورالعمل هر سازنده نیز به کار برد.

5ـ1ـ2. هر کمپرسور، تجهیزات ذخیره یا توزیع کنندة سوختگیری خودرو، باید در یک بستر یا سکوی محکم، تخت و افقی نصب شود.

5ـ2. کیفیت گاز

5ـ2ـ1. گاز تحویل شده به وسیلة ایستگاه سوختگیری

5ـ2ـ1ـ1. الزامات قانونی برای کیفیت گازی که در انگلستان تأمین می‌شود، در " مقررات کیفیت گاز "1 آورده شده است.

5ـ2ـ1ـ2. هر مشخصاتی که برای کیفیت گاز تأمین شود، باید الزامات سازندة هر گونه تجهیزات خاص موجود در ایستگاه را برآورده کند.

5ـ2ـ1ـ3. بایست افت و خیزهای دوره‌ای موجود در ترکیب گاز سیستم انتقال گاز را مد نظر قرار داد و در این مورد، نظرات " شرکت انتقال گاز " را جویا شد.

5ـ2ـ2. گاز تأمین شده از کمپرسور

5ـ2ـ2ـ1. گازی که از کمپرسور یا خشک کن پایین دست همراه آن ( درصورت وجود ) عبور       می‌کند، باید دارای میزان رطوبتی باشد که تحت شرایط مورد انتظار کاری، موجب تشکیل هیدرات ـ آب در هیچ یک از تجهیزات پایین دست یا سیستم سوخت خودرو نشود.

ممکن است برای دستیابی به میزان رطوبت قابل قبول، لازم باشد یک سیستم خشک کن نصب شود، که خود ممکن است سطح مواد بودار گاز طبیعی را کاهش دهد. گازی که از هر سیستم خشک کن عبور می‌کند، می باید از نظر میزان مواد بودار، با " مقررات کیفیت گاز "‌ انطباق داشته باشد.

5ـ2ـ2ـ2. بایست  آب چگالیدة شده را که ممکن است درمخازن ذخیره پدید آید، مد نظر قرارداد.

محدود کردن نقطة شبنم در مخازن ذخیره، کار مطلوبی است؛ چون در این صورت، می‌توان فواصل آزمونهای مخزن را افزایش داد( ر.ک.پیوست 3 ).

5ـ2ـ2ـ3. مقدار ذرات معلق گازی که به توزیع کننده تغذیه می‌شود، باید در حدی باشد که باعث خرابی تجهیزات توزیع کننده یا سیستم سوخت خودرو نشود. بایست در مسیر گاز، یک فیلتر نصب شود که ذرّات با ابعاد بزرگتر از 5 میکرون را از خود عبور ندهد.

5ـ2ـ3. نگهداری و سرویس

هرگونه عملیات نگهداری وسرویسی که طی کار ایستگاه سوختگیری پیش بینی        می‌شود، نباید تأثیر نامطلوبی برکیفیت گاز تأمین شده از ایستگاه داشته باشد.    

بخش 6 : محل و جانمایی تجهیزات

6ـ1. کلیات

6ـ1ـ1. ایستگاه سوختگیری بایست درفضای باز قرار گیرد؛ ولی برخی موارد تجهیزات  می‌توانند با رعایت کردن این رویه‌ها در محیط بسته قرار گیرند.

6ـ1ـ2. موقعیت محل و جانمایی آن باید بدقت برنامه‌ریزی شود؛ چون بیشتر اجزای محل سوختگیری از نظر قرارگیری و حد اقل فواصل جداسازی، دارای محدودیتهایی هستند که ممکن است تحت تأثیر الزامات " منطقة خطرناک " قرار بگیرند.

 

 

 

6ـ2. مناطق خطرناک

6ـ2ـ1. ممکن است درمراحل اولیة پروژه، لازم باشد مناطق خطرناک تقریباُ مشخص شوند تا امکان تعیین تجهیزات برقی و موقعیت سایر چشمه‌های بالقوة اشتعال به وجود آید. ولی پیش از به کاراندازی ایستگاه سوختگیری و با استفاده از استاندارد BS5345:pt2 یا یک استاندارد معادل مناسب، باید یک نقشة کامل تهیه شود.

6ـ2ـ2. برای تعیین موقعیت تجهیزات برقی و سایر چشمه‌های اشتعال، باید یک تحلیل      رده‌بندی منطقة خطرناک انجام شود. رده‌بندی باید براساس یک کد مناسب انجام شود. اصول مشخصات نشریة گاز انگلستان1 BGC/PS/SHA1 را می‌توان برای این منظور برد.

6ـ2ـ3. در عملیات عادی یک ایستگاه سوختگیری NGV 2 انتظار به وجود آمدن یک مخلوط قابل اشتعال هوا ـ گاز نمی‌رود. هر گونه رهاسازی گاز به عنوان " درجه دوم "  رده‌بندی می‌شود. در نتیجه، معمولاً باید رده‌بندی منطقة خطرناک " ناحیة (2) " را به کار برد.

ناحیه‌بندی را می‌توان در موقعیتهای زیر در رهاسازیهای درجه دوم به کار برد:

- درون ساختمانها، خانه‌ها و اتاقکهای اختصاصی دارای تهویة خاص که در آنها میزان تهویه، به قدری باشد که احتمال رسیدن پتانسیل گاز رها شده ( ر.ک بند 6ـ4ـ2 ) درهر جای آنها بجز در مجاورت محل رهاسازی، به غلظت 25 درصد حد پایین3 قابل اشتعال (LFT ) برسد.

ـ در فضای باز

رهاسازیهای درجه دوم می‌توانند در محل اتصال فلانجها، اتصالات فشاری،  اتصالات پیچی لوله‌ها، درزبند (gland) شیرها، دیافراگمهاتی رگولاتور و... رخ دهد.

 معمولاً هر ساختمان یا اتاقکی که شامل یک چشمة رهاسازی گاز نباشد، ولی درون یک منطقة خطرناک قرار گیرد، باید دارای همان رده‌بندی آن ناحیه فرض شود؛ مگر آن که هیچ گونه گشودگی به منطقة خطرناک وجود نداشته باشد و بتوان نشان داد که ساختار آن نسبت به نفوذ احتمالی یک فضای قابل اشتعال گاز، نفوذ ناپذیر است.

6ـ3. محدودیتها و فواصل جداسازی ( ر.ک. تصویر 1 )

6ـ3ـ1. کمپرسور ( شامل تجهیزات ضمیمه )

6ـ3ـ1ـ1. رده‌بندی منطقة خطرناک باید اعمال شود ( ر.ک. بند 6ـ2 )

6ـ3ـ1ـ2. نصب باید در یک موقعیت با تهویة خوب و به طور ایده آل در فضای باز قرار گیرد.

6ـ3ـ1ـ3. باید برای عملیات نگهداری، فضای دسترسی کافی وجود داشته باشد. باید در همة‌ اطراف و بالای کمپرسور، فاصله ای طبق دستورالعمل‌های سازنده وجود داشته باشد.

6ـ3ـ2. تجهیزات ذخیره ( شامل تجهیزات ضمیمه )

6ـ3ـ2ـ1. رده‌بندی منطقة خطرناک باید اعمال شود ( ر.ک. بند 6ـ2 )

6ـ3ـ2ـ2. نصب باید در یک موقعیت با تهویه خوب و به طور ایده آل در فضای باز قرار گیرد. علاوه بر آن، کف تجهیزات باید طوری طراحی شده باشد که از تجمع مایعاتی مثل آب، سوختهای مایع و... در زیر مخازن ذخیره جلوگیری کند.

6ـ3ـ2ـ3. تجهیزات باید نسبت به هر ساختمان ( بجز اتاقک کمپرسور که برای این منظور طراحی شده ـ با توجه به بند 6ـ4 )، مرز محوطه سوختگیری یا هر چشمه ثابت اشتعال، دست کم در حداقل فاصلة جداسازی نشان داده شده در جدول (1) قرار گیرد.

 

 

 

 

حجم ذخیره

( حجم آبی )

( لیتر )

حداقل فاصلة جداسازی

(m)

با دیوار مقاوم به آتش (m)

کمتر و برابر 10000

بیشتر از     10000

0/4

0/10

0/1

0/4

 

جدول (1)ـ حداقل فاصلة جداسازی تجهیزات ذخیره از ساختمانها و...

6ـ3ـ2ـ4. اگر یک دیوار مقاوم به آتش ساخته شود، در نتیجة آن، حداقل فاصلة ایزولاسیون کاهش می یابد. ساختار این دیوار، باید حداقل دارای یک ساعت مقاومت در برابر آتش، بدون سوراخ و از جنس مصالح ساختمانی صلب یا بتونی باشد.ارتفاع دیوار باید برابر بلندترین مخزن انبار و حداقل ارتفاع 2 متر باشد. این دیوار باید دارای طول کافی باشد تا اطمینان حاصل شود که فاصلة آن از نزدیکترین مخزن موجود در انبار، با حداقل فواصل ارایه شده در جدول (1) هماهنگ است . دیوار مقاوم به آتش از هر مخزن ذخیره، باید حداقل یک متر دور باشد. دیوار مقاوم به آتش ممکن است محدودة هر ناحیة خطرناک را تحت تأثیر قرار دهد یا ندهد. اگر کاهش محدودة ناحیة خطرناک مورد نظر باشد، ممکن است نیاز به اصلاح ابعاد دیوار مقاوم به آتش باشد.

6ـ3ـ2ـ5. هر دو انبارة مخزن، باید حداقل یک متر با هم فاصله داشته باشند.

6ـ3ـ2ـ6. بسته به طراحی، بایست فضای دسترسی کافی، شامل دسترسی هوایی ( درصورت تناسب ) در نظر گرفته شود تا بتوان هر یک از انباره های مخازن را برای تجدید اعتبار برداشت . برای حفاظت چند راهه، هنگامی که مخازن برداشته می‌شوند، باید دقت لازم را در نظر گرفت.

 6ـ3ـ2ـ7. این تجهیزات باید از هر گونه تجهیزات ذخیره، نقطة سوختگیری با توزیع سوخت مایع، حداقل 5 متر فاصله داشته باشد.

6ـ3ـ2ـ8. اگر تجهیزات درهوای باز واقع شده باشند، باید توسط حصاری که از هر مخزن حداقل یک متر فاصله دارد، محصور شوند.

چنین حصاری حداقل باید 2 متر ارتفاع داشته باشد و از آسیب رسانی فیزیکی به تجهیزات و نیز دسترسی بدون مجوّز جلوگیری کند.

6ـ3ـ2ـ9. تجهیزات ذخیره نباید زیر کابلهای ولتاژ بالا نصب شوند.

6ـ3ـ2ـ10. باید توسط یک زنجیر، مانع یا ... از نزدیکتر شدن خودروها به تجهیزات به فاصلة کمتر از 2 متری ممانعت کرد.

6ـ3ـ2ـ11. مخازن باید درون یک نگهدارندة دندانه ای(rack)   قرار گرفته ومحکم شوند.

هر کدام از مخازن بایست درون نگهدارندة دندانة ای، از هم مجزّا باشند تا حرکت جزئی آنها ممکن باشد.

  مخازن چند گانه بایست در انباره هایی با اندازة قابل اداره، گروه بندی شوند.

6ـ3ـ2ـ12. هر انباره عمودی مخزن، بایست از نظر اندازه به ابعاد  5/1متر عرض × 5/5  مترطول × ارتفاعی برابر با ارتفاع  یک مخزن ( با حداکثر ارتفاع 2 متر ) محدود باشد.

6ـ3ـ2ـ13. هر انباره افقی مخزن، از نظر اندازه باید به ابعاد  5/5 متر عرض × 0/2 متر ارتفاع × طولی برابر با طول یک مخزن محدود شود.

6ـ3ـ3. توزیع کنندة سوختگیری خودرو

6ـ3ـ3ـ1. رده‌بندی نواحی خطرناک باید انجام شود ( ر.ک. بند 6 ـ 2 ) ولی برای خودروهایی که برای سوختگیری وارد منطقة خطرناک دور توزیع کننده می‌شوند، این وضعیت به شرط رعایت رویه‌های ایمن سوختگیری، قابل قبول است. چنین رویه‌هایی در پیوست (2) پیشنهاد شده‌اند.

6ـ3ـ3ـ2. محلّ قرار گرفتن توزیع کننده، بایست در هوای باز یا یک محلّ خوب تهویه شده باشد.

6ـ3ـ3ـ3. توزیع کننده‌ها باید در حداقل فواصل زیر واقع شوند:

  الف ـ 0/4 متر از مرز محوطه سوختگیری

  ب ـ 0/2 متر از هر گونه تجهیزات ذخیره

  ج ـ 0/4 متر از هر گونه گشودگی به یک ساختمان

6ـ3ـ3ـ4. توزیع کننده‌ها بایست طوری قرار گیرند که خودروها فضای کافی برای مانور وارد و خارج شدن از محل سوختگیری خود را داشته باشند. علاوه بر آن، توزیع کننده‌ها باید از آسیب ناشی از خودروها در امان باشند.

6ـ3ـ3ـ5. وقتی تجهیزات سوختگیری آرام وجود داشته باشد، برای ممانعت از دخالت غیره مجاز، بخصوص طی دوره‌های عملیات پر کردن بدون نظارت، بایست حفاظت کافی مبذول شود.

6ـ3ـ3ـ6. هنگامی که یک توزیع کنندة سوخت مایع در مجاورت یک توزیع کننده گاز قرار دارد، بایست در مورد رده‌بندی مناطق خطرناک برای تجهیزات برقی، به نشریة HSE(G)41, HSE مراجعه کرد.

6ـ4. اتاقکها

6ـ4ـ1. کلیات

نصب کمپرسور و تجهیزات ذخیره، در هوای باز ترجیح داده می‌شود. اما وقتی این کار موجب جنبه‌های غیر قابل قبولی ـ فرضاً در خصوص ایمنی، حفاظت، سطح سر و صدا، محافظت آب و هوایی و... ـ می‌شود، می‌توان استفاده از یک اتاقک با طراحی سیستم تهویة مناسب را مورد بررسی قرار داد

( ر.ک. بند 6ـ4ـ2 ).

6ـ4ـ2ـ1. تجهیزات کمپرسور و تجهیزات ذخیره شامل ضمایم آنها، نباید در اتاقک مشابه قرار گیرند؛ مگر آن که هر یک در محفظه‌های مجزایی قرار گیرند که هر کدام جداگانه و طبق بند 6ـ4ـ2ـ تهویه می‌شوند.

6ـ4ـ1ـ2. هر اتاقکی که برای قرار دادن یک کمپرسور یا تجهیزات ذخیره و ضمایم آنها به کار می‌رود، نباید برای منظور دیگری به کار رود.

6ـ4ـ1ـ3. هر اتاقک باید دارای روش مناسبی برای تخلیه موج انفجار باشد که تضمین کند در صورت وقوع انفجار درون آن، سلامت ساختار حفظ می‌شود. راهنمایی‌ای که برای تخلیة موج انفجار مورد استفاده قرار می‌گیرد، بایست از یک کد مناسب نظیر قسمت دوم مشخصات BG/PS/E25 از نشریات شرکت گاز انگلستان استفاده شده باشد.

6ـ4ـ2. تهویه

  برای مقاصد این بند، " رهاسازی بالقوة گاز " باید طبق یک کد مناسب محاسبه شود. برای این منظور، می‌توان از اصول مشخصات BGC/PS/SHA1 از نشریات شرکت گاز انگلستان استفاده کرد. در مورد کمپرسورها، محاسبات براساس فشارهای حداکثر ورودی و خروجی خواهد بود.

6ـ4ـ2ـ1. باید یک سیستم تهویه وجود داشته باشد که تحت شرایط عادی کاری:

الف ـ از رقیق سازی مداوم هوای محیط اطمینان حاصل کند؛ به طوری که رهاسازی بالقوة گاز، نتواند غلظت گاز قابل اشتعال 25 درصد بیش از  LFL داشته باشد.

ب ـ اطمینان یابد فضاهای مرده ای وجود نخواهد داشت که در آنها نشت گاز قابل اشتعال بتواند تجمع کند.

ج ـ تهویة مناسبی را ایجاد کند که شرایط خنک کردن هوای تجهیزات در محیط بسته را برآورده سازد.

6ـ4ـ2ـ2. هوای تهویه باید غیرآلوده بوده و از یک منطقة غیرخطرناک وارد شده باشد. ورودیهای تهویه باید چنان قرار گرفته باشند که درون سیستم تهویه، فضای قابل اشتعالی تشکیل نشود.

6ـ4ـ2ـ3. هر مجرای تهویه که برای این منظور در نظر گرفته شده، نباید در معرض مسدودشدگی غیر عمدی قرار گیرد.

6ـ4ـ2ـ4. آکوستیک کردن، نباید تأثیر مجراهای تهویه را کاهش دهد.

6ـ4ـ2ـ5. برای هر گونه تهویة مکانیکی، باید احتمال خرابی در نظر گرفته شود و در این صورت، باید اقدامات حفاظتی مذکور در بند 6ـ4ـ3 را به کار برد.

6ـ4ـ2ـ6. هر اتاقکی که تجهیزات ذخیره و ضمایم آن را در خود جا می‌دهد، باید دارای یک سیستم تهویة کاملاً طبیعی باشد و نباید در آن از اجزای تهویة مکانیکی استفادة کرد.

6ـ4ـ2ـ7. هر اتاقکی که یک کمپرسور و ضمایم آن را در خود جا داده باشد، می‌تواند ترکیبی از تهویة طبیعی و مکانیکی به هر نسبتی دارا باشد.

مثالی از تهویة نوع ترکیبی، تهویة طبیعی کافی برای سازگاری با "رهاسازی بالقوة گاز"  در حداکثر فشار ورودی کمپرسور، همراه با تهویة مکانیکی برای سازگاری با  "رهاسازی بالقوة گاز" در حداکثر فشار خروجی کمپرسور است.

6ـ4ـ3. محافظت در برابر خرابی تهویة مکانیکی

6ـ4ـ3ـ1. طراحی سیستم تهویه، باید شامل یک رویة اضطراری باشد که تضمین کند که در صورت خرابی سیستم تهویه:

الف ـ هر گونه نشت بعدی گاز، در مقابل سرچشمه‌های اشتعال محافظت خواهد شد.

ب ـ از تجمع هرگونه رهاسازی بالقوة گاز و تشکیل یک فضای قابل اشتعال جلوگیری می‌شود

 ( ر.ک. بند 6ـ4ـ2 ).

  در پیوست (4) راهنمایی برای رویه‌های مناسب اضطراری آورده شده است.

6ـ5. سایه بان ها

  یک سایه بان نباید از تهویة طبیعی ممانعت کند وباید طوری طراحی شده باشد که از تجمع رهاسازی بالقوة گاز جلوگیری کند ( ر.ک. بند 6ـ4ـ2 ). 

 

 

 

 

بخش 7: تأمین گاز و اندازه‌گیری

7ـ1. یک ایستگاه سوختگیری ( در انگلستان ) می باید دارای تغذیة گاز قابل اندازه‌گیری باشد که با نشان اختصاص شرکت گاز نشانه گذاری شده باشد و براساس مقررات ادارة گمرک و مالیات ( سلطنتی )، گاز را تنها به کمپرسور ( ها ) تغذیه کند.

7ـ2. تأثیرات کمپرسور گاز بر تأمین گاز و نصب کنتور، باید کاملاً ارزیابی شود. تأمین گاز و کنتور باید در برابر چنین آثاری محافظت شوند. بایست به رویه‌های IGE/UP/2* مراجعه کرد.

باید آثار کار کمپرسور بر شبکة تأمین گاز محلی، مورد بررسی قرار گیرد. " شرکت انتقال گاز " باید از وجود این تأسیسات کلی تأمین ـ اندازه‌گیری موجود در محوطة سوختگیری بررسی کرد.

7ـ3. وقتی از اتصالات انعطاف پذیر استفاده می‌شود، باید از لوله‌های قابل انعطاف فولاد ضدّ زنگ منطبق بر استاندارد BS6501 باشد.

7ـ4. یک وسیله شامل شیر یک طرفه، می باید بلافاصله در پایین دست وسیله اندازه‌گیری نصب شود که از نوع قابل قبول برای شرکت انتقال گاز باشد. در یک تأسیسات با فشار ورودی کم، احتمال یافتن یک شیر یک طرفة مناسب که دارای افت فشار ( به اندازة کافی) کم و میرایی مناسب در برابر نوسانات باشد و نیز فشار معکوس بالا را در سطحی که ممکن است رخ دهد، تحمل کند، غیر متحمل است. بنابراین در خروجی وسیلة اندازه‌گیری، باید یک شیر محکم بسته شونده (Slam-Shut)

با بازگشت به وضعیت اولیه دستی (manual_reset) همراه با یک شیر اطمینان محافظ قرار گیرد که هر دوی آنها باید براساس استانداردها و رویه‌های الزامی " شرکت انتقال گاز " توسط مشتری، نصب و نگهداری شوند. ممکن است نیاز باشد که شیر محکم بسته شونده در جهت معکوس نصب شود تا سیستم تغذیه را در مقابل فشار معکوس بالا محافظت کند. شیر اطمینان باید طوری تنظیم شود که پیش از عمل کردن شیر محکم بسته شونده، تخلیه کند تا از بسته شدن پر سر و صدا و مکرر شیر اجتناب شود.

  در صورت عمل کردن مداوم شیر اطمینان، باید امکانی برای نمایش از راه دور در نظر گرفت.

  شیر محکم بسته شونده (Slam-Shut_valve)، حفاظت سیستم انتقال گاز و  دبی سنج گاز را در برابر فشار معکوس ناگهانی بالایی که ممکن است تحت شرایط خرابی رخ دهد، به عهده دارد. ولی در صورتی که یک کنترل کنندة تخلیة کمپرسور به اتمسفر تخلیه شود، وقوع چنین فشار معکوسی غیره متحمل است.

   درتطابق با این بند، باید حفاظت الزامی " شرکت انتقال گاز " را برای برآوردن برنامة (5)، قسمت دوم پاراگراف (8) قانون گاز ( 1986 ) تأمین کند.

7ـ5. یک کلید حساس به فشار کم گاز، می باید طوری قرار گیرد که افت فشار گاز ورودی کمپرسور را به میزان کمتر از یک حد قابل قبول حس کند. درصورت بروز عیب در فشار گاز ورودی، کمپرسور باید خاموش شده و روشن شدن مجدد خودکار آن مقدور نباشد. چنین کلیدی بایست مورد قبول " شرکت انتقال گاز " باشد. درمورد مشخصات کلیدهای حساس به فشار، به رویه‌های IGE/UP/2  رجوع کنید.

  تطابق با این بند، بایست حفاظت مورد نیاز " شرکت انتقال گاز " رابرای برآوردن برنامة (5)، قسمت دوم، پاراگراف (8) قانون گاز ( 1986 ) تأمین کند.

7ـ6. سیستم باید طوری طراحی شده باشد که هر قطعه فیلتر را بتوان به طور ایمن و سهل تعویض کرد. علاوه برآن، بایست نقاط هواگیری و شیرهای بسیار کوچک تجدید فشار وجود داشته باشند.

  ممکن است تأمین تجهیزات تغییر حالت دهندة گاز برای کاهش مقدار بخار آب موجود در گاز، بیش از فشردة کردن ضروری باشد ( ر.ک. بند 5ـ2ـ2 ). در این صورت، برای تعیین مشخصات  چنین تجهیزاتی، باید با سازنده کمپرسور مشورت کرد.

 

بخش 8: کمپرسور گاز ( شامل ضمایم )

8ـ1. کلیات

8ـ1ـ1. هر کمپرسور باید برای عملکرد ایمن طراحی شود وبایست قادر به انجام وظیفة مداوم با بار کامل باشد.

8ـ1ـ2. هر کمپرسور باید مجهز به وسایل کافی برای نگهداری یا نصب باشد تا بتوان انتقال سر و صدا و ارتعاش به سازه را به حداقل رساند.

یک کمپرسور رفت و برگشتی را می‌توان روی یک بستر بتونی صلب نصب و محکم کرد یا روی یک تکیه‌گاه ضد ارتعاش1 نصب کرد. وقتی از یک تکیه‌گاه  ضد ارتعاش استفاده می‌شود، معمولا اطمینان از انعطاف پذیر بودن کلیة اتصالات سرویس ضروری خواهد بود. بسیاری از کمپرسورها به طور خاص برای نصب روی تکیه‌گاه ضد ارتعاش (AVM) طراحی شده‌اند و معمولا کمپرسورهایی را که برای نصب روی  تکیه‌گاه صلب طراحی شده‌اند، نمی‌توان بدون ایجاد تغییرات قابل ملاحظه روی تکیه‌گاه ضد ارتعاش نصب کرد.

لوله‌کش ورودی و خروجی کمپرسور، نباید در معرض ارتعاشاتی بالاتر از mm/s 1

 RMS قرار گیرند.

8ـ1ـ3. در کمپرسوری که برای تأسیسات فضای باز در نظر گفته شده، بایست همة‌ کنترل کننده‌ها و تجهیزات برقی به طور مناسب محافظت شده باشند تا عملکرد ایمن و قابل اعتماد را تضمین کند. صفحة کنترل بایست از کمپرسور دور باشد.

8ـ1ـ4. مواد و روکشها، شامل هر نوع پوشش و روانساز که د

/ 0 نظر / 117 بازدید